Skip to content Skip to footer
Prof. Dr. Alper Kaya

Boyun Fıtığı

Boyun Fıtığı

servikal omurgada bulunan disklerin yapısal bütünlüğünü kaybederek omurilik veya sinir kökleri üzerinde bası oluşturması sonucu ortaya çıkar. Günümüzde masa başı çalışma, uzun süreli ekran kullanımı ve yanlış duruş alışkanlıkları boyun fıtığının görülme sıklığını belirgin biçimde artırmaktadır.

Boyun Fıtığı Nedir?

Boyun omurgasında yer alan diskler, baş ve boyun hareketlerini destekleyen ve omurlar arasında yük dağılımını sağlayan yapılardır. Diskin dış tabakasının zayıflaması ya da yırtılması sonucu iç kısmın dışarı taşmasıyla boyun fıtığı (servikal disk hernisi) gelişir. Bu durum, omurilik veya sinir köklerine baskı yaparak ağrı ve nörolojik bulgulara yol açabilir.

Belirtiler

Boyun fıtığında belirtiler, fıtığın seviyesine ve basının derecesine göre değişir. En sık görülen şikâyetler:

  • Boyun ağrısı
  • Omuz, kol ve ele yayılan ağrı
  • Kollarda uyuşma ve karıncalanma
  • Kas gücünde azalma
  • Boyun hareketleriyle artan ağrı

İleri olgularda denge problemleri ve ince motor becerilerde zorlanma görülebilir.

Tanı Süreci

Tanı, yalnızca görüntüleme bulgularına dayanmaz. Değerlendirme sürecinde:

  • Ayrıntılı nörolojik muayene
  • Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR)
  • Klinik bulguların günlük yaşam üzerindeki etkisi

birlikte değerlendirilir. Amaç, radyolojik bulgular ile hastanın şikâyetleri arasında klinik uyumu sağlamaktır.

Tedavi Yaklaşımı

Boyun fıtığında cerrahi her zaman ilk seçenek değildir. Tedavi planı:

  • Şikâyetlerin süresi ve şiddeti
  • Nörolojik kayıp varlığı
  • Hastanın yaşam kalitesi

dikkate alınarak belirlenir.

Cerrahi dışı yöntemler yetersiz kaldığında veya ilerleyici nörolojik kayıp saptandığında cerrahi tedavi gündeme gelir. Cerrahide temel hedefler:

  • Sinir dokusu üzerindeki basının giderilmesi
  • Sağlam yapıların korunması
  • Hastanın güvenli ve fonksiyonel bir yaşama dönmesidir

Tedavi Sonrası Takip

Boyun fıtığı tedavisinde takip süreci, kalıcı iyilik halinin sağlanması açısından önemlidir. Bu süreçte:

  • Klinik kontroller
  • Gerekli durumlarda görüntüleme
  • Duruş ve yaşam alışkanlıklarının düzenlenmesi

planlı olarak sürdürülmelidir.